Eskatolojik Mitlerin İnsana Öğrettikleri

Eskatolojik Mitlerin İnsana Öğrettikleri

Anlamsal olarak Yunanca son anlamına gelen eskatos ve bilim anlamına gelen logos kelimelerinden oluşur. Ahiret bilimi de diyebiliriz.Eskatoloji, teoloji (teoloji) ve felsefenin bir bölümüdür. İnsanlığın nihai kaderine veya dünya tarihinde doruğa ulaşan ve daha genel olarak dünyanın sonunu ilgilendiren olaylara ışık tutar.

 Birçok dinde, öğretide veya kültte dünyanın sonu kutsal metinlerde, mitlerde veya folklorda gelecekteki bir olay olarak belirtilir. Farklı inançların eskatolojik inançları ve düşünceleri farklı olsa da bazılarının benzerlikleri olabilir varlık ve yok oluşun birliğini karşıtların birliği olarak yorumlamak mümkündür.

 Eskatoloji, insanlığın sonraki dönemlerinin dini inançlarındaki öğretilerini inceler.  Eskatoloji terimi tam anlamıyla 19. yüzyılda kullanılmış olsa da eskatolojik düşüncenin tarihi çok daha eskilere gitmektedir. İlk uygarlıkların mitlerine baktığımızda dünyanın sonu anlamında bir eskatoloji ile karşılaşmıyoruz, Dünya'nın yaratılışına karşı çıkan bir eskatolojinin (kozmogenez) varlığından söz etmek ancak bir kısıtlama olabilir. Bu tür mitlerde karşımıza çıkan felaketler örnek olarak Tufan felaketini gösterirsek, doğanın ritminden çok da uzak olmayan bir sondan çok yeni bir başlangıcı ifade eder. Aynı şekilde Platon'un Timaios diyaloğunda anlattığı felaketlerdir. Bu, sürekli yenilenmeyi gösterir, aynı şekilde Atlantis kısmi bir felaket gibi görünür, ancak Atlantis'teki kısım ise bir eskatolojidir.

 Bugün anladığımız şekliyle eskatoloji ile tam olarak Yahudi düşüncesinde karşılaşıyoruz. Yahudi düşüncesinde eskatoloji aynı zamanda “Mesih” ve “Tanrı'nın Krallığı” beklentisiyle de el ele gider. Bir kurtuluş ve yeniden dönüşü temsil etmektedir.

 Tam anlamıyla Hıristiyanlıkta ortaya çıkan eskatoloji olgusu, İslam'da da oldukça önemli bir yeri kaplar: Yahudi-Hıristiyan düşüncesinin insanlık için bir şakası olarak kabul edeceğimiz "bin yıllık" dönemlere olan inanç, günümüz eskatolojik düşüncesinin kökenindedir. . . Özellikle Tanah'ta yer alan Daniel kitabının Hıristiyan düşüncesindeki sembollerinden etkilenerek yazılan Yuhanna'nın Kıyameti, ilgili tüm kültleri olduğu gibi Hıristiyan toplumlarını da etkilemiştir.

Eskatolojik mitler insana, yaşama dair bir dönüşüm fikrini benimsetir. Var olan şeyin hiçbir zaman sonunun gelmeyeceğini ve yol oluşun, var olmaya muhtaç olacağı bir döngüyü temsil eder. İnsan, sona dair hissettiği bir korku ve gerilim ile var olmanın vermiş olduğu hassasiyeti tam olarak hissedemez. Bu nedenle her zaman bir son olması, insana temkinli olmanın yollarını öğretir. Son korkusu, sonsuzluğun üstesinden gelir ve her daim ebedi korku galip gelir.